|
Aurangabad is niet prettig om te wonen: 1 miljoen mensen op 196 km2
op 513m hoogte. Een walm van de petrol waar de autoriksja's op rijden hangt
als kruitdamp boven het door de hitte ook al walmende asfalt. Karbouwen eten
op afvalbergen langs de kant. Rokende auto's, getoeter, herrie, stank en
armoe. Alleen de kleurige kledij van de vrouwen maakt er visueel iets
aardigs van. Toeristen komen echter voor de Ellora Caves. En vlakbij Station Road ligt een kleine
groene oase, het Siddhartha Park. Behalve de (voor ons superlage) entree voor dit park
kun je nogmaals enkele roepies uit je broekzak tevoorschijn halen voor de
dierentuin hierin.
Na binnenkomst zien we herten en twee rijtjes tegenover elkaar gelegen kooien. De
ene kant is leeg maar aan de overkant verblijven twee stekelvarkens, een
hyena, vosjes en een langoer. We vervolgen de route naar het slangenhuis en
een lager gelegen pleintje met twee beren achter krakkemikkig ogend gaas.
Buren links en rechts
zijn een zieke en een gezonde aap achter hetzelfde zwakke kippengaas. Het
olifantenverblijf heeft een flinke buitenruimte maar in de namiddag wiegen
twee olifanten heen-en-weer met kettingen om allevier de poten. Dan nog
een laantje grote katten: gevlekte panter, witte tijger, twee leeuwen. Een drinkwaterplaats zoals je in alle Indiase zoos aantreft met
kranen voor publiek, dieren en planten. Buitenlanders wordt ontraden dit als
drinkwater te gebruiken. We zien nog een rond gebouwtje met een tin-achtig
dak met daarnaast een klein theater waar een educatieve film vertoond wordt.
Eind jaren 90 komt de zoo negatief in het
nieuws met de
dood van twee witte tijgers. Zo ook in 2007 vanwege de vondst van
dierenhuiden en skeletten. Mei 2008 zou een aantal herten
aan de hitte bezweken zijn.
 | 
Aurangabad
Aurangabad
Zoo